Over Cappadocië
De omgeving van Cappadocië is een beroemde en populaire toeristische bestemming, omdat het vele gebieden kent met unieke geologische, historische en culturele eigenschappen.
Het gebied ligt zuid-west van de grote stad Kayseri.
Cappadocië is grotendeels bedekt met sedimentaire gesteenten gevormd in meren en beken, en tufsteen uit oude vulkanen gebarsten, ongeveer 9 tot 3 miljoen jaar geleden, tijdens de late Mioceen tot Plioceen tijdperken. De rotsen van Cappadocië in de buurt van Göreme zijn uitgehold tot honderden spectaculaire pijlers en minaret-achtige vormen. De vulkanische afzettingen zijn tufsteen rotsen die de bevolking van de dorpen in het hart van Cappadocië uitsneden tot de vorm van huizen, kerken en kloosters. Göreme werd een monastiek centrum tussen 300-1200 na Chr.
In het vroege christendom was Caesarea een belangrijke bisdom. Cappadocië is een van de belangrijkste vroeg-christelijke centra. Tot 1071 was het onder Byzantijnse overheersing. Meer dan 3.000 kerken die er zijn ontdekt getuigen vandaag de dag van de Christelijke geschiedenis, tot aan he teinde van de 20e eeuw. De laatste Grieks-orthodoxe christenen uit de regio vertrokken als onderdeel van de grote populatie-uitwisseling tussen Turkije en Griekenland tussen 1922 en 1924.
Cappadocië is gelegen aan de beroemde Zijderoute. De mensen die er wonen zijn vaak aangevallen door verschillende overvallers. Daarom hebben de bewoners het zachte tufsteen uitgehold, om zich te verbergen. Er waren hele ondergrondse steden, die vandaag de dag nog steeds zichtbaar zijn.
Door deze actieve culturele geschiedenis en het adembenemende landschap, is de regio in 1985 door de UNESCO als wereld cultureel erfgoed en natuurlijk erfgoed in bescherming genomen.
