Over Antalya

Antalya (voorheen bekend als Adalia of Attalia; Pamphylian uit het Grieks: Αττάλεια Attaleia) is een grote stad aan de Middellandse kust van het zuidwesten van Turkije, en de hoofdstad van de provincie Antalya. Gelegen aan de kust, wordt Antalya omgeven door bergen. Ontwikkeling en investeringen, beginnend in de jaren 1970, hebben de stad omgetoverd in een populaire vakantiebestemming.

Geschiedenis

Het is onduidelijk wanneer de plek van de huidige stad voor het eerst werd bewoond. Attalos II, koning van Pergamon, stichtte de stad naar wordt aangenomen rond 150 voor Christus, te benoemen Attalia gekozen als een marinebasis voor zijn machtige vloot. Er zijn echter opgravingen in 2008 in de Doğu Garajı wijk van Antalya onbedekt die zelfs tot de 3e eeuw voor Christus dateren, wat suggereert dat de stad eerder werd gesticht dan verondersteld werd.

Antalya werd een deel van de Romeinse Republiek in 133 voor Christus, toen koning Attalos III van Pergamum zijn koninkrijk aan Rome schonk bij zijn dood. De stad groeide en bloeide tijdens de Romeinse periode. Het christendom kwam naar Antalya en begon zich na de 2e eeuw te verspreiden in de regio. Antalya is bezocht door Paulus van Tarsus, zoals vastgelegd in de Handelingen van de Apostelen: "Vanaf Perga, gingen Paulus en Barnabas naar Attalia en voeren vanaf daar naar Antiochië na preken in Pisidia en Pamphylia" (Handelingen 14:25-26).

 

Antalya is een grote stad in het Byzantijnse Rijk. Het was de hoofdstad van het Byzantijnse Thema van Carabisiani (Θέμα Kαραβησιάνων, Thema Karavēsianōn), dat de zuidelijke kusten van Klein-Azië en de Egeïsche eilanden besloeg. Op het moment van de toetreding van John II Komnenos (1118) was het een geïsoleerde buitenpost tegen de Turken, alleen toegankelijk over zee. Het volgende jaar, met de hulp van zijn bevelhebber-in-chief John Axuch, reed John II de Turken via routes over het land naar Antalya en herenigde de stad met de rest van het rijk.

 

De stad werd samen met de omliggende regio veroverd door de Seltsjoeken in het begin van de 13e eeuw. Antalya is de hoofdstad van de Turkse beylik van Teke (1321-1423) tot de verovering door de Ottomanen. De Arabische reiziger Ibn Battuta die naar de stad kwam tussen 1335 en 1340 zei: Van Alanya ging ik naar Antaliya [Adalia], een zeer mooie stad. Het omvat een immens gebied, en het overgrote deel is een van de meest aantrekkelijke steden om te zien, evenals zeer dichtbevolkt en goed aangelegd. Elk deel van de inwoners woont in een apart kwartaal. De christelijke handelaren wonen in een kwart van de stad bekend als de Mina [de haven], en worden omringd door een muur. De Grieken, de vroegere bewoners, leven op zich in een andere wijk, de joden in een andere, en de koning en zijn hof en Mamelukken in een ander, elk van deze wijken ook ommuurd. De rest van de moslims woont in de grote stad. Rond de hele stad en alle genoemde wijken is er nog een grote muur. De stad bevat boomgaarden en produceert fijne vruchten, met inbegrip van een bewonderenswaardige soort van abrikoos, door hen benoemd als Qamar ad-Din, die zoete amandelen in zijn kern heeft. Deze vrucht wordt gedroogd en geëxporteerd naar Egypte, waar het wordt beschouwd als een grote luxe.

 

In de tweede helft van de 17e eeuw schreef Evliya Çelebi van een stad met smalle straatjes met 3000 huizen in twintig Turkse en vier Griekse buurten. De stad was buiten de stadsmuren gegroeid en de haven werd vermeld met tot wel 200 boten. In de 19e eeuw had Antalya, zoals de meeste delen van Anatolië, een "dere Bey" (landheer of grondeigenaar). De familie van Tekke Oglu, die in de buurt van Perge woonde, gedwongen tot onderwerping in 1812 aan Mahmud II, bleef een rivaliserende macht voor de Ottomaanse gouverneur tot aan de huidige generatie, vele jaren overlevend ondanks de val van de andere grote Beys van Anatolië.

 

In de 20e eeuw veranderd de bevolking van Antalya, Turken uit de Kaukasus en de Balkan verhuisden naar Anatolië. In 1911 was het een stad van ongeveer 25.000 mensen, waaronder veel christenen en joden, nog steeds in aparte wijken rond de ommuurde mina of haven. De haven werd gebruikt door stoombooten van lokale bedrijven. Antalya (toen Adalia) was schilderachtig, maar slecht gebouwd en achterstallig. De voornaamste attractie voor bezoekers was de stadsmuur en buiten een promenade, een deel van de stad dat tot vandaag de dag bestaat. De regeringskantoren en de huizen van de hogere klassen waren allemaal buiten de muren. De stad werd kort bezet door de Italianen van het einde van de Eerste Wereldoorlog tot de oprichting van de Turkse Republiek in 1923.

 

Toerisme

Omstandigheden zoals natuur, geschiedenis en de centrale locatie aan de Turkse Riviera hebben de luchthaven van Antalya tot een van de drukste van de Middellandse Zee gemaakt. Kaleiçi, het gerestaureerde historische centrum van de stad met haar hotels, bars, clubs en restaurants, behield veel van haar historische karakter; de restauratie won de Golden Apple Tourism Prize.

 

De stad omvat locaties met sporen van Lycische, Pamphyliaanse en Hellenistische, maar voornamelijk Romeinse, Byzantijnse, Seltsjoekse en Ottomaanse architectuur en culturen. Het Cumhuriyet Plein, het centrale plein van de stad, wordt bij gelegenheid gebruikt voor openlucht-tentoonstellingen en optredens. Kaleiçi, met zijn smalle geplaveide straatjes en historische Turkse en Griekse huizen, is het oude centrum van Antalya met nu vooral hotels, souvenirwinkels en bars. Nieuwe hotels, zoals het Sheraton, staan langs de kust bij Konyaalti en Lara.

Festivals en evenementen

 

* Een aantal sport-kampioenschappen inclusief motor rally.
* Antalya Altin Portakal Film Festival: Turkije's grootste nationale filmfestival, gehouden in de laatste week van september
* International Eurasya Film Festival: Jaarlijks gehouden internationaal filmfestival
* Antalya Festival: Gehouden in september
* Mediterraan Internationaal Muziek Festival: Gedurende 6 dagen in oktober gehouden
* Antalya Internationaal Volksmuziek en Dans Festival en Competitie: Gehouden in de laatste week van augustus
* Internationaal Aspendos Opera en Ballet Festival: Gehouden in juni en juli
* Bloemen Festival: Gehouden in mei

 

Belangrijkste bezienswaardigheden

 

Antalya heeft stranden bij Konyaalti, Lara en Karpuzkaldıran. In de winter zijn Beydağları en Saklikent de natuurlijke schoonheden van de stad. Er zijn een groot aantal moskeeën, kekren en hamams in de stad. Kaleiçi, de haven, die de stad met muren omsluit, is het oudste gedeelte van de stad. Kaleiçi beschikt over vele historische huizen met traditionele Turkse en lokale Griekse architectuur.

 

Monumenten in het centrum

 

* Kaleici: het historische centrum van de stad, is nu gerestaureerd als het toeristische centrum van de stad met haar hotels, bars, clubs, restaurants en winkels. Kaleici behoudt veel van zijn historische karakter, met de restauratie won het de Golden Apple Tourism Award.
* Oude monumenten zijn de stadsmuren, Hidirlik Toren, Hadrian's Poort (ook bekend als Triple Gate), en de klokkentoren.
* Hadrian's Poort: gebouwd in de 2e eeuw voor Christus door de Romeinen ter ere van de keizer Hadrianus.
* Kesik Minaret (Gebroken Minaret): In de tijd van Panaglia een Byzantijnse kerk, later gerestaureerd als moskee.
* Yivli Minare (Fluit Minaret): Gebouwd door Seljuks en versierd met donkerblauwe en turquoise tegels, deze minaret werd uiteindelijk het symbool van de stad.
* Karatay Medresesi, Ahi Yusuf Mescidi, en de Iskele, Murat Pasa, Tekeli Mehmet Pasa, Balibey, Musellim, Seyh Sinan Efendi, en de Osman Efendi Moskee zijn andere islamitische gebouwen in de stad.

 

Musea

 

* Antalya Museum: Prijswinnend archeologisch museum.
* Kaleiçi Museum: in 2007 geopend door de het onderzoekscentrum naar mediterrane beschavingen (Akdeniz Medeniyetleri Araştırma Merkezi), zie ook hun jaarlijkse tijdschrift.

 

Monumenten van belang

 

* Karpuzkaldıran
* Tunek Tepe
* Karaalioglu Park

 

Vervoer

 

Op de Kenan Evren Caddesi (ook wel "Konyaaltı Caddesi" genoemd door lokalen) rijdt de tram. Het belangrijkste vervoer naar de stad is door de lucht en over land. Routes via de zee zijn nog in ontwikkeling.

 

Sinds 2007 heeft de luchthaven een nieuwe terminal.

 

De stad heeft een belangrijke haven in het zuiden van het Konyaalti district. Er wordt gepland om lokale routes te gaan varen rond Kemer.

 

Daarnaast is er een netwerk van Dolmuşes (gemeentelijke minibussen).

 

Het tramsysteem loopt van het Antalya Museum en het Sheraton Voyager en Falez Hotel langs de boulevard naar het centrum en Kalekapisi, Hadrian's Poort, Karaalioglu Park, en eindigt bij het Talya Hotel. Trams vertrekken op elk heel en half uur van de terminal (oost en west), en bereiken Kalekapisi 10 tot 15 minuten later. Een enkele reis kost nog geen 1 euro. Momenteel wordt een 11,1 kilometer lightrail lijn, Antray, gebouwd van een van de belangrijkste stadsbus haltes in noordwestelijke richting naar de dierentuin en naar voorstedelijke gebieden.

In 2007 overtrof het aantal passagiers op Antalya Airport met internationale vluchten het totale aantal op Istanbul Ataturk Airport en Sabiha Gökçen International Airport voor het eerst. Antalya verdient officieel de titel van "de Turkse hoofdstad van het toerisme".